Home  l  Nowości  l  O mnie  l   O sheltie  l  Moje Psy  l  Szczenięta  l  Galeria  l  Linki  l  Kontakt


O SHELTIE

Wzorzec Sheltie

Kraj Pochodzenia -Wielka Brytania  
FCI 88
Grupa I - Owczarki i inne psy pasterskie z wyłączeniem szwajcarskich psów do bydła
OWCZAREK SZETLANDZKI (SHETLAND SHEEPDOG) SHELTIE

Charakterystyka budowa owczarka szetlandzkiego powinna umożliwić mu pełnienie funkcji psa pasterskiego, powinna charakteryzować się siłą i aktywnością. Nie powinna być ciężka, ani w żadnym przypadku gruba. Aczkolwiek poszukiwany jest typ podobny do długowłosego collie, należy odnotować istnienie pewnych wyraźnych różnic. Wyraz, który jest jedną z najbardziej charakterystycznych cech rasy, jest wynikiem doskonałej równowagi kształtu, barwy i osadzenia oczu, prawidłowej pozycji i sposobu noszenia uszu, w wyniku wszystkich tych cech powstaje trudny do zdefiniowania wyraz inteligentny, przymilny, łagodny i baczny. Owczarek szetlandzki powinien być posłuszny i przywiązany do swojego pana, wobec obcych może zachowywać się z rezerwą, ale nie do tego stopnia, aby był lękliwy.

Wygląd ogólny owczarek szetlandzki powinien od razu uwodzić swoją wielką pięknością, inteligencją i żywotnością. Chody sprężyste i wdzięczne łączą dużą szybkość i swobodę w stosunku do wzrostu. Kształty są harmonijne tak, że żadna część ciała nie tworzy dysproporcji z całością. Okrywa włosowa, kryza i żabot są bardzo obfite, pięknie rzeźbiona głowa i łagodność wyrazu tworzą godny podziwu ideał owczarka szetlandzkiego.

Głowa i czaszka czaszka o subtelnych liniach, zarówno widziana z góry, jak i z profilu ma kształt wydłużonego klina, ściętego, zwężającego się stopniowo od uszu do wierzchołka nosa. Szerokość czaszki jest zależna od łącznej długości czaszki i kufy, całość zaś powinna być rozpatrywana w odniesieniu do wzrostu psa. Czaszka powinna być płaska, umiarkowanej szerokości pomiędzy uszami, kość potyliczna nie powinna być widoczna. Policzki są płaskie i zlewają się łagodnie z dobrze zaokrągloną kufą. Czaszka i kufa są równej długości, licząc od wewnętrznego kącika oka. Z profilu linia górna czaszki powinna być równoległa do linii górnej kufy, ale leżeć na wyższej płaszczyźnie z uwagi na stop-mało zaznaczony, ale wyraźny. Wargi są ściśle przylegające. Zęby powinny być zdrowe i dobrze ustawione w rzędzie, zgryz regularny, nożycowy. Szczęki powinny być wyraźne i mocne, żuchwa jest dobrze rozwinięta.

Oczy ten punkt jest bardzo ważny, ponieważ nadaje on psu właściwy wyraz. Oczy są średnich rozmiarów, ustawione ukośnie, kształtu migdałowego. Mają kolor ciemno-brązowy (za wyjątkiem maści marmurkowej, gdzie dopuszczalne jest oko niebieskie).

Uszy uszy powinny być małe, umiarkowanie szerokie u nasady, osadzone dość blisko siebie na wierzchołku czaszki. Kiedy pies odpoczywa, powinny być złożone do tyłu, ale w stanie napiętej uwagi są zwrócone do przodu i noszone półstojąco, czubki uszu opadają ku przodowi.

Szyja szyja powinna być muskularna, dobrze wysklepiona, o długości wystarczającej na to, aby głowa mogła być dumnie noszona.

Tułów i kończyny począwszy od kłębu łopatka schodzi (tworząc kąt 45o) do stawu barkowego. W okolicy kłębu łopatki rozdzielone są wyłącznie kręgami, ale powinny być wychylone na zewnątrz, aby umożliwić pożądane wysklepienie żeber. Kąt stawu łopatkowo-ramiennego (barkowego) powinien być w miarę możliwości zbliżony do kąta prostego. Łokieć jest w jednakowej odległości od kłębu i od podłoża. Kończyny przednie powinny być prawidłowo ustawione, muskularne, o mocnym kośćcu. Nadgarstek jest mocny i giętki. Długość tułowia, od kłębu do nasady ogona jest nieco większa od wysokości w kłębie, ale taką długość zawdzięcza pies prawidłowemu kątowaniu łopatki i kończyny tylnej. Klatka piersiowa powinna być głęboka - sięga ona do łokcia. Żebra są dobrze wysklepione, ale w dolnej połowie zaginają się wrzecionowato, aby umożliwić swobodę ruchu kończyn przednich. Grzbiet powinien być prosty, a linia lędźwi wdzięcznie wygięta. Zad jest stopniowo nachylony ku tyłowi. Udo powinno być szerokie i muskularne. Kość udowa tworzy z miednicą kąt prosty, który odpowiada kątowi tworzonemu przez łopatkę. Kąt stawu kolanowego powinien być wyraźnie zaznaczony. Staw skokowy powinien być niski, wyraźnie ukątowany, o mocnym kośćcu. Widziane z tyłu stawy skokowe powinny być równoległe.

Ogon nisko osadzony. Kręgi ogonowe zwężają się stopniowo, aż do czubka ogona. Powinien co najmniej sięgać do guza piętowego. Włos na ogonie jest obfity. Ogon noszony jest lekko zakręcony ku górze, w akcji jest unoszony wyżej, ale nigdy powyżej linii grzbietu.

Łapy kształtu owalnego. Opuszki są grube, palce zwarte i wysklepione.

Chody chody szetlanda są szybkie i zwarte. Nie powinien on poruszać się inochodem, drobić ani też mieć toczącego chodu, jego krok nie powinien też być twardy jak u psa na szczudłach.

Szata włos powinien być dwojakiego rodzaju. Włos okrywowy długi jest prosty, o twardej fakturze. Podszerstek jest miękki, jak futro, krótki i zwarty. Kryza i żabot są bardzo obfite, a kończyny przednie ozdobione są gęstymi frędzlami. Kończyny tylne pokryte są bardzo obfitym włosem powyżej stawów skokowych, natomiast poniżej stawu skokowego włos jest dość krótki. Włos na pysku jest krótki. Osobniki całkiem krótkowłose powinny być eliminowane.

Maść osobniki tricolor powinny mieć intensywną czerń na tułowiu, bez najmniejszych śladów dropiatości, preferowane jest podpalanie o żywym, intensywnym kolorze. Sobolowe mogą być jasne lub z nalotem, dopuszczalne są wszystkie odcienie, od złocistego do intensywnie mahoniowego, ale kolor powinien mieć jednolity ton. Błękitny-marmurkowy (blue-merle) poszukiwany jest błękitny jasno-srebrzysty, jakby “ochlapany” kolorem czarnym. Preferowane jest żywe podpalanie, ale jego brak nie powinien być uważany za wadę. Duże czarne łaty, kolor łupkowy lub odcień “zardzewiały”, zarówno we włosie pokrywowym jak i w podszerstku podlegają eliminacji. W efekcie ogólnym pies powinien być błękitny. Dopuszczalne są białe znaczenia na przedpiersiu, kończynach, na końcu ogona, mogą one tworzyć także strzałkę na głowie oraz kryzę. Mogą pojawić się następujące podpalania: na brwiach, na policzkach, na kończynach, pod ogonem. Białe znaczenia niezależnie od maści psa są preferowane, ale ich brak nie stanowi wady. Maści czarna z białymi znaczeniami i czarna podpalana są także uznawane. Wyjątkowo niepożądane są białe łaty na tułowiu. Niezależnie od maści, wierzchołek nosa jest czarny.

Wzrost idealna wysokość w kłębie wynosi 35,5 cm u suk i 37 cm u psów. Wszelkie odchylenia o więcej niż 2,5 cm będą traktowane jak poważna wada.

Wady czaszka kopulasta, brak stopu, uszy duże i obwisłe lub całkiem proste, policzki zbyt pełne (umięśnione), słabe szczęki, szpiczasta kufa, niekompletne uzębienie, krzywe kończyny przednie, krowia postawa tylnych kończyn, ogon krótki, zakręcony na grzbiet, albo rachityczny, maść biała lub z przewagą bieli, wierzchołek nosa cielisty lub różowy, oczy niebieskie (poza maścią marmurkową), pies lękliwy, oczy okrągłe, oczy jasne, tyłozgryz lub przodozgryz.

Samce powinny mieć oba jądra normalnie wykształcone, całkowicie umiejscowione w mosznie.


 

 
 
*All rights reserved!* Copyright © 2007* Webdesign: Don@r